ชีวิตที่เจริญรุ่งเรือง โดยถวายสิบลดและของถวาย
A.คำจำกัดความ
1.ในบทบัญญัติของพระเจ้า ต้องถวายหนึ่งในสิบของสัตว์เลี้ยงและผลผลิตจากดินรวมทั้งรายได้แด่พระเจ้า อันเป็นการยอมรับว่าพระเจ้าอวยพรเขา
(มาลาคี 3:10 THSV11) พระยาห์เวห์จอมทัพตรัสว่า จงนำทศางค์เต็มขนาดมาไว้ในคลัง เพื่อว่าจะมีอาหารในนิเวศของเรา จงลองดูเราในเรื่องนี้ว่า เราจะเปิดหน้าต่างในฟ้าสวรรค์ให้เจ้า และเทพรอย่างล้นไหลมาให้เจ้าหรือไม่
(เลวีนิติ 27:30-33 THSV11) “ทศางค์ ทั้งสิ้นที่ได้จากแผ่นดินเป็นพืชที่ได้จากแผ่นดินก็ดี หรือผลจากต้นไม้ก็ดี เป็นของพระยาห์เวห์ เป็นของถวายที่บริสุทธิ์แด่พระยาห์เวห์ ถ้าคนใดประสงค์จะไถ่ทศางค์ส่วนใดๆ ของเขา เขาต้องเพิ่มอีกหนึ่งในห้าของทศางค์นั้น และทศางค์ที่มาจากฝูงโค หรือฝูงแพะแกะ คือสัตว์หนึ่งในสิบตัวที่ถูกนับด้วยไม้เท้าของผู้เลี้ยง เป็นสัตว์บริสุทธิ์แด่พระยาห์เวห์ อย่าให้คิดว่าดีหรือไม่ดีและอย่าให้เขาสับเปลี่ยน ถ้าเขาสับเปลี่ยน ทั้งตัวที่นำมาเปลี่ยนและตัวที่ถูกเปลี่ยนจะเป็นของบริสุทธิ์ไถ่ไม่ได้”
(กันดารวิถี 18:21 THSV11) “และดูสิ เราให้ทศางค์ ทั้งหมด ในอิสราเอลแก่คนเลวีเป็นมรดก เป็นค่าตอบแทนงานที่เขาทั้งหลายทำอยู่ คืองานที่เต็นท์นัดพบ
(กันดารวิถี 18:26 THSV11) “ยิ่งกว่านั้น เจ้าจงกล่าวแก่คนเลวีว่า ‘เมื่อพวกเจ้ารับทศางค์จากคนอิสราเอล ซึ่งเราให้แก่พวกเจ้าเป็นมรดกของเจ้าที่มาจากพวกเขานั้น เจ้าจงนำร้อยละสิบจากทศางค์นั้นถวายแด่พระยาห์เวห์เป็นเครื่องถวาย
2.หัวใจของสิบลดคือ การตระหนักว่า พระเจ้าเป็นเจ้าของ ทุกสิ่ง และพระเจ้าเพียงแต่ทรงบัญชาให้พวกเขาคืนสิ่งที่พระองค์ได้ประทานแก่พวกเขาก่อนสิ่งอื่นใด
(อพยพ 19:5 THSV11) ฉะนั้น ถ้าพวกเจ้าฟังเสียงเราจริงๆ และรักษาพันธสัญญาของเราไว้ พวกเจ้าจะเป็นของล้ำค่าของเราที่เราเลือกสรรจากท่ามกลางชนชาติทั้งปวง เพราะแผ่นดินทั้งสิ้นเป็นของเรา
(สดุดี 24:1 THSV11) โลกกับสรรพสิ่งในโลกเป็นของพระยาห์เวห์ ทั้งพิภพกับบรรดาผู้ที่อยู่ในพิภพนั้น
(สดุดี 50:10-12 THSV11) เพราะสัตว์ทุกตัวในป่าเป็นของเรา ทั้งสัตว์เลี้ยงบนภูเขาตั้งพันยอด เรารู้จักนกแห่งขุนเขา ทุกตัว และสัตว์ในท้องทุ่งเป็นของเรา “ถ้าเราหิว เราจะไม่บอกเจ้า เพราะพิภพและสารพัดที่อยู่ในนั้นเป็นของเรา
(ฮักกัย 2:8 THSV11) เงินเป็นของเรา และทองก็เป็นของเรา พระยาห์เวห์จอมทัพตรัสดังนี้แหละ
พระเจ้าทรงสร้างมนุษย์ และเป็นหนี้ทุกลมหายใจเข้าออกต่อพระองค์
(ปฐมกาล 1:26-27 THSV11) แล้วพระเจ้าตรัสว่า “ให้เราสร้างมนุษย์ตามฉายาของเรา ตามอย่างของเรา ให้ครอบครองฝูงปลาในทะเล ฝูงนกในท้องฟ้าและฝูงสัตว์ใช้งาน ให้ปกครองแผ่นดินโลกทั้งหมด และสัตว์เลื้อย
คลานทุกชนิดบนแผ่นดินทั้งหมด” พระเจ้าจึงทรงสร้างมนุษย์ขึ้นตามพระฉายาของพระองค์
ตามพระฉายาของพระเจ้านั้น พระองค์ทรงสร้างมนุษย์ขึ้น
และทรงสร้างให้เป็นชายและหญิง1.ในบทบัญญัติของพระเจ้า ต้องถวายหนึ่งในสิบของสัตว์เลี้ยงและผลผลิตจากดินรวมทั้งรายได้แด่พระเจ้า อันเป็นการยอมรับว่าพระเจ้าอวยพรเขา
(มาลาคี 3:10 THSV11) พระยาห์เวห์จอมทัพตรัสว่า จงนำทศางค์เต็มขนาดมาไว้ในคลัง เพื่อว่าจะมีอาหารในนิเวศของเรา จงลองดูเราในเรื่องนี้ว่า เราจะเปิดหน้าต่างในฟ้าสวรรค์ให้เจ้า และเทพรอย่างล้นไหลมาให้เจ้าหรือไม่
(เลวีนิติ 27:30-33 THSV11) “ทศางค์ ทั้งสิ้นที่ได้จากแผ่นดินเป็นพืชที่ได้จากแผ่นดินก็ดี หรือผลจากต้นไม้ก็ดี เป็นของพระยาห์เวห์ เป็นของถวายที่บริสุทธิ์แด่พระยาห์เวห์ ถ้าคนใดประสงค์จะไถ่ทศางค์ส่วนใดๆ ของเขา เขาต้องเพิ่มอีกหนึ่งในห้าของทศางค์นั้น และทศางค์ที่มาจากฝูงโค หรือฝูงแพะแกะ คือสัตว์หนึ่งในสิบตัวที่ถูกนับด้วยไม้เท้าของผู้เลี้ยง เป็นสัตว์บริสุทธิ์แด่พระยาห์เวห์ อย่าให้คิดว่าดีหรือไม่ดีและอย่าให้เขาสับเปลี่ยน ถ้าเขาสับเปลี่ยน ทั้งตัวที่นำมาเปลี่ยนและตัวที่ถูกเปลี่ยนจะเป็นของบริสุทธิ์ไถ่ไม่ได้”
(กันดารวิถี 18:21 THSV11) “และดูสิ เราให้ทศางค์ ทั้งหมด ในอิสราเอลแก่คนเลวีเป็นมรดก เป็นค่าตอบแทนงานที่เขาทั้งหลายทำอยู่ คืองานที่เต็นท์นัดพบ
(กันดารวิถี 18:26 THSV11) “ยิ่งกว่านั้น เจ้าจงกล่าวแก่คนเลวีว่า ‘เมื่อพวกเจ้ารับทศางค์จากคนอิสราเอล ซึ่งเราให้แก่พวกเจ้าเป็นมรดกของเจ้าที่มาจากพวกเขานั้น เจ้าจงนำร้อยละสิบจากทศางค์นั้นถวายแด่พระยาห์เวห์เป็นเครื่องถวาย
(เฉลยธรรมบัญญัติ 14:22-29 THSV11) “ท่านจงถวายทศางค์ ของผลิตผลจากพืชพันธุ์ที่ได้ในนาของท่านแต่ละปี
ท่านจงรับประทานทศางค์ที่ได้จากข้าว เหล้าองุ่น และน้ำมันของท่าน
และผลรุ่นแรกจากฝูงโคและฝูงแพะแกะของท่าน เฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านในสถานที่ซึ่งพระองค์ทรงเลือกไว้
เพื่อให้พระนามของพระองค์ประทับที่นั่นเพื่อท่านจะได้เรียนรู้ที่จะยำเกรงพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านเสมอ
ถ้าระยะทางไกลเกินไป จนท่านไม่สามารถนำทศางค์มาได้ เพราะสถานที่ซึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทรงเลือกเพื่อเป็นที่สถาปนาพระนามของพระองค์นั้นอยู่ห่างไกลจากท่านเกินไป
เมื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทรงอวยพรแก่ท่าน
ท่านจงขายของนั้นเอาเงินและห่อเงินถือไว้ และไปยังสถานที่ซึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านได้ทรงเลือกไว้
และเอาเงินนั้นซื้อสิ่งใดๆ ที่ท่านปรารถนา จะเป็นโค แกะ หรือเหล้าองุ่น
หรือสุรา และสิ่งใดๆ ที่ท่านอยากรับประทาน และท่านจงรับประทานที่นั่นเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน
และจงยินดีทั้งตัวท่านและครอบครัวของท่านด้วย ห้ามทอดทิ้งคนเลวีซึ่งอยู่ในเมืองของท่าน
เพราะเขาไม่มีส่วนแบ่งหรือมรดกกับท่าน “เมื่อครบทุกสามปีท่านจงนำทศางค์ทั้งหมดจากพืชผลที่ได้ในปีนั้นมาสะสมไว้ในเมืองของท่าน
คนเลวี เพราะเขาไม่มีส่วนแบ่งหรือมรดกอย่างท่าน และคนต่างด้าวและลูกกำพร้า
และแม่ม่าย ผู้ซึ่งอยู่ภายในเมืองของท่าน จะได้มารับประทานอย่างอิ่มหนำ
เพื่อว่าพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านจะทรงอวยพรแก่บรรดากิจการซึ่งมือของท่านได้ทำนั้น
โดยพื้นฐานแล้วสิบลดจะถูกนำไปใช้จ่ายเกี่ยวกับการนมัสการและสนับสนุนปุโรหิต
เพื่อช่วยเหลือและสงเคราะห์คนยากจน เด็กกำพร้าและหญิงม่าย
พระเจ้าทรงถือว่าประชากรของพระองค์ต้องรับผิดชอบ ในการบริหารจัดการทรัพยากร เวลา
ความสามารถและโอกาส ที่พระองค์ได้ประทานให้แก่พวกเขา
ในการรับใช้พระเจ้า(กิจแห่งความเมตตากรุณา คำอธิษฐาน การถวาย ฯลฯ)
ขณะที่อยู่บนโลกนี้ ให้ดีที่สุดเท่าที่จะเป็นได้
2.หัวใจของสิบลดคือ การตระหนักว่า พระเจ้าเป็นเจ้าของ ทุกสิ่ง และพระเจ้าเพียงแต่ทรงบัญชาให้พวกเขาคืนสิ่งที่พระองค์ได้ประทานแก่พวกเขาก่อนสิ่งอื่นใด
(อพยพ 19:5 THSV11) ฉะนั้น ถ้าพวกเจ้าฟังเสียงเราจริงๆ และรักษาพันธสัญญาของเราไว้ พวกเจ้าจะเป็นของล้ำค่าของเราที่เราเลือกสรรจากท่ามกลางชนชาติทั้งปวง เพราะแผ่นดินทั้งสิ้นเป็นของเรา
(สดุดี 24:1 THSV11) โลกกับสรรพสิ่งในโลกเป็นของพระยาห์เวห์ ทั้งพิภพกับบรรดาผู้ที่อยู่ในพิภพนั้น
(สดุดี 50:10-12 THSV11) เพราะสัตว์ทุกตัวในป่าเป็นของเรา ทั้งสัตว์เลี้ยงบนภูเขาตั้งพันยอด เรารู้จักนกแห่งขุนเขา ทุกตัว และสัตว์ในท้องทุ่งเป็นของเรา “ถ้าเราหิว เราจะไม่บอกเจ้า เพราะพิภพและสารพัดที่อยู่ในนั้นเป็นของเรา
(ฮักกัย 2:8 THSV11) เงินเป็นของเรา และทองก็เป็นของเรา พระยาห์เวห์จอมทัพตรัสดังนี้แหละ
พระเจ้าทรงสร้างมนุษย์ และเป็นหนี้ทุกลมหายใจเข้าออกต่อพระองค์
(ปฐมกาล 1:26-27 THSV11) แล้วพระเจ้าตรัสว่า “ให้เราสร้างมนุษย์ตามฉายาของเรา ตามอย่างของเรา ให้ครอบครองฝูงปลาในทะเล ฝูงนกในท้องฟ้าและฝูงสัตว์ใช้งาน ให้ปกครองแผ่นดินโลกทั้งหมด และสัตว์เลื้อย
(กิจการ 17:28 THSV11) เพราะว่า ‘เรามีชีวิต และไหวตัว และเป็นอยู่ในพระองค์’ ตามที่กวีบางคนในพวกท่านกล่าวว่า ‘แท้จริงเราเป็นเชื้อสายของพระองค์’
<ต่อไป>
